Stary a głupi, czyli Piąty Pokój ma pięć lat!

Zupełnie nie wiem, co się w takich postach pisze. Jakieś podsumowanie? Garść przechwałek? A może przeciwnie - trochę narzekania na to, że kiedyś było lepiej, Facebook nie ciął zasięgów, Odbiorcy czytali ze zrozumieniem, a domowe skrzaty o wiele ładniej zaplatały koniom grzywy.

Dlaczego Marie Kondo należy traktować jak salceson

Bałagan jest jak zrobiona w liceum dziara z Tweetym: niby nie przeszkadza w codziennym życiu, niby miliony innych lasek też mają, niby rakiem nie grozi, a jednak przed ludźmi trochę przypał...

Wyniki ankiety, czyli dlaczego nie warto pytać innych o zdanie

Nie wiem, kiedy dokładnie skończyło się moje dzieciństwo: kiedy przestałam ślinić końcówki wyschniętych flamastrów czy ostatniego dnia listopada 2016, gdy czytałam Wasze odpowiedzi na moją ankietę . To był chyba pierwszy raz, kiedy musiałam stawić czoło tylu jednoczesnym opiniom na swój temat. Dzień, w którym opublikowałam owego posta, był dla mnie psychiczn

Nie do końca magiczne święta

Kochani, wpadam tu dziś tylko na momencik... Po pierwsze dlatego, że właśnie nadszedł ulubiony moment każdego człowieka cierpiącego na prokrastynację, czyli ostatnia chwila . Ostatnia chwila na dokupienie brakujących prezentów, ostatnia chwila na upieczenie obiecanych ciast, ostatnia chwila na refleksję, czy ja w ogóle mam na jutro coś czystego oprócz dresu.

Do Ciebie, Czytelniczko

Powiecie, że zwariowałam, że się Wam podlizuję i na pewno chcę czegoś w zamian. Albo że się starzeję, że może od przedwczesnego klimakterium mięknie mi rura i się rozrzewniam. A ja zwyczajnie chcę to napisać. Chcę Wam napisać coś miłego, bo sama dostaję od Was tyle ciepłych słów: w komentarzach, mailach, prywatnych wiadomościach. Lubię Was i to dzięki Wam t

Lody na niepogodę - tutorial DIY

Lody kojarzą mi się z dzieciństwem, to chyba oczywiste. I z latem, co oczywiste jeszcze bardziej. Wszystkie wakacje moich szczenięcych lat spędzałam u Babci i Dziadka, w małym miasteczku na granicy Mazowsza i Kurpi. Szacunkowe dane mówią, że zeżarłam tam około dziewięciuset sztuk lodów. Aczkolwiek mogę się grubo mylić - ta runda Szalonych Liczb , w której Du

Chłopaki do garów! - Kuchenka DIY

Długo myślałam, że gdy założę rodzinę, będę doskonałą Kurą Domową. Nie byłam pewna, jakim cudem się to stanie, ale wierzyłam w coś w rodzaju świetlistego snopa mocy, który spłynie na mnie i zmieni mnie w Super Saiyan Gospodynię. Kiedy jednak wybiła TA godzina, a ZUS zaczął zasilać moje konto kokosami, które dla niepoznaki podpisywał "zasiłek macierzyńs

Mieszkać jak Duńczyk #1 - Kopenhaga

Dania i ja to była miłość od pierwszego wejrzenia. No dobrze, może nie miłość, bo miłością to ja pałam do krewetek w tempurze i to jest dopiero prawdziwe uczucie z wieloletnim stażem i bagażem doświadczeń. Nie wiem jednak, jak inaczej określić ten stan, gdy człowiek wjeżdża do jakiegoś kraju, a na twarz momentalnie wjeżdża mu banan i nie chce zejść aż do gr

Walka z pudłem, czyli pocztowa historia z dreszczykiem

Dawno się tak nie spociłam. Nie, wcale nie przez te upały. Ze stresu! Na żadnej rozmowie o pracę ostatnio nie byłam, w telewizji nie występowałam, wizyty u proktologa nie miałam, a zestresowałam się i spociłam jak prosię przed świniobiciem. Na poczcie.

W słońcu i pod słońce - Bloggers Photo Meeting 2

No i pięknie, jak zwykle jestem ostatnia. Prawie wszystkie uczestniczki Bloggers Photo Meeting już dawno opublikowały swoje relacje ze spotkania (niektóre nawet po dwie! I nie powiedziały jeszcze ostatniego słowa!), a ja dopiero biorę się do roboty. Trudno, pogodziłam się już z tym, że jeśli chodzi o tempo, to znacznie bliżej mi do drezyny (i to z pijanym ki

Porcelana z drugiej ręki

Jakoś tak mi się znów nieobecność blogowa wydłużyła... Przeradza się to w nowy standard, więc lepiej przyzwyczajcie się, że teraz z czytaniem Piątego Pokoju będzie jak z ładowaniem starej Nokii: raz na dwa tygodnie. No dobra, może raczej jak z prysznicem na koloniach: raz na tydzień.

Wieś tańczy i śpiewa, czyli moje nowe (cha)łupy

Ostatnio trochę zaniedbałam bloga, ale sporo się u nas działo i trzeba było przez chwilę pożyć w realu. Mały, odstawiony od piersi, bardzo się rozgadał, Duży nauczył się jeździć na rowerze, ja miałam pierwszą w życiu tomografię i hybrydowy pedicure.

Rok leniwca

Szybko zleciało. Rach-ciach i mam za sobą pierwszy rok blogowania oraz prawie sto postów na liczniku. Powinnam teraz napisać kilka rozczulających i wzniosłych zdań o tym, że blogowanie uratowało mnie przed samobójstwem, stoczeniem się na margines społeczeństwa, śmietnik historii, czy co tam jeszcze. Że dzięki blogowi przestałam pić, ćpać i gasić papierosy n

12 faktów o mnie, o które nigdy byście nie spytali (bo Was nie interesują)

Wczoraj miałam urodziny i nawet przez chwilę rozważałam podzielenie się z Wami tym faktem, ale pochłonęły mnie wizyty lekarskie, robienie inhalacji Młodszemu i zagryzanie urodzinowego sushi urodzinowymi ptysiami. W mojej głowie, pewnie od tej zabójczej kulinarnej mieszanki, zrodził się pomysł na posta - 12 najbardziej krępujących faktów o mnie , jakie możeci

Spotkanie z legendą, czyli o farbach kredowych Annie Sloan

Przyznam się Wam do czegoś. Do zeszłej środy byłam dziewicą, jeśli chodzi o malowanie farbą kredową! W życiu każdego miłośnika przeróbek, DIY i odnawiania staroci przychodzi taki moment, kiedy spotyka się z tym produktem i musi opowiedzieć się po którejś ze stron: psychofanów lub hejterów.

Biel, cegła i agrochałupa - czyli jak mieszkaliśmy w te wakacje

Wciąż nie mogę się rozstać z tematem wakacji. Ale spokojnie, dziś nie będę już Was zanudzać zdjęciami dzieci na tle zabytków - takie cuda to na naszym drugim profilu na Instagramie . Dziś - choć urlopowo i wyjazdowo - będzie już jak najbardziej wnętrzarsko. Podczas tegorocznych wywczasów  nocowaliśmy w trzech miejscach. Były one diametralnie różne, zarówno pod

Szok powakacyjny

Minęły prawie dwa tygodnie, od kiedy wróciliśmy z urlopu, a ja wciąż nie mogę się przestawić na "normalne" życie. Nie chce mi się zerkać w stronę komputera, facebooka, maili. I bloga. Mąż wierci mi dziurę w brzuchu: Jakiegoś posta byś napisała, jak możesz się tyle nie odzywać? Jeszcze czytelników stracisz. A ja wiem, że nie stracę, bo mam kochanyc

Perły prababci

Nie ogarniam swojego życia ostatnio. Niby nic się nie dzieje, a jednak... dzieje się za dużo. Na nic nie mam czasu, wszystko robię na wariata. W ciągu dnia, kiedy Mały ma drzemkę mam tyle do zrobienia, że siadam i nie wiem, w co włożyć ręce. I tak na zastanawianiu się i durnym gapieniu w ekrany mijają mi te dwie godziny. Obiecuję sobie, że wieczorem zajmę s

Wnętrza inne niż wszystkie

Dziś Mały (ta krewetka, którą wczoraj urodziłam, czaicie??) kończy rok! Z tej okazji chciałabym Wam pokazać dwa wnętrza, które na zawsze chcę pamiętać i które - mimo że szczytem osiągnięć dekoratorskich nie są - wywołują u mnie dreszczyk ekscytacji. Tam się dzieje magia, codziennie po kilka razy!

Dobry dzień, by zacząć coś nowego

Witajcie Kochani! Już od jakiegoś czasu przygotowywałam się do tej chwili - do zasiedlenia i umeblowania mojej prywatnej przestrzeni w ogromnej blogosferze. Przy dwójce (chorych ostatnio) małych dzieci nie byłam w stanie nawet na chwilkę usiąść przy komputerze. Ale już jestem. Z wielkim zapałem (słomianym, fakt), energią, lecz i "z pewną taką nieśmiało