Ktoś spał w moim łóżeczku, czyli metamorfoza sypialni u moich Rodziców

Niektórzy lubią spędzać czas w kuchni, inni z upodobaniem okupują balkony czy kanapy w salonie, a mnie… mnie zawsze najbardziej ciągnie do sypialni . Gdybym do końca życia miała urządzać tylko jeden rodzaj pomieszczeń, to właśnie na nie bym postawiła. Jest w sypialniach pewien magnetyzm... rany, co ja gadam, po prostu ŁÓŻKO, łóżko w nich jest. Z całą tą swoją

Wiwat proste rozwiązania, czyli metamorfoza dziecięcej sypialni

Ileż to razy żartowałam sobie z urządzania pokoi dziecięcych, mrużąc oko i mówiąc do Starego: Szybko, szybko, mieszaj farbę! Malujmy na swoje ulubione kolory, zanim dziedzice podrosną i zażądają czerni! Rzucany tyle razy suchar wygiął się w końcu jak bumerang (widać, był to rogal), obleciał dookoła Ziemię i sieknął mnie od tyłu w lędźwie, aż zabolało. A może

Zrób sobie dzieło sztuki, czyli przerabianie obrazów

Co otrzymamy z połączenia sztuki przez wielkie S, potrzeby kreatywności, braku talentu plastycznego, miłości do wnętrz, kleju, markerów i skrzydła nietoperza? Nie wiem, ale jeśli odjąć to skrzydło, to prawdopodobnie coś fajnego.

Półki na książki i na kozaczki, czyli co ja najlepszego zrobiłam

Wyróżniam cztery typy wnętrzarskich projektów DIY: Typ A: NADMORSKI KURORT – do pilnego zaorania Typ B: ARANŻOWANE MAŁŻEŃSTWO  – uczucie przychodzi z czasem Typ C: KWAS HIALURONOWY – zachwyt, który mija Typ D: SZEKSPIROWSKI DRAMAT  – miłość aż po grób

Edukacyjne książki dla dzieci (i dorosłych) - część 4: kosmos, człowiek, nauka

Dzisiejszy post to (przynajmniej na razie) ostatnia część cyklu o wartościowych, edukacyjnych książkach dla dzieci. W poprzednich częściach pokazałam Wam nasze (nie bójmy się zaimka w liczbie mnogiej) ulubione książki z zakresu geografii i podróży ( klik! ), sztuki, tradycji i religii ( klik! ) oraz przyrody ( klik! ). Tym razem pochylimy się nad ludzkim ciałem, n

Kąpiel w masarni, czyli o łazience, która kafli się nie bała

Czy trzy lata po remoncie to dobry czas, żeby o nim opowiedzieć? Nie. Ale to dobry czas, by z perspektywy lat opisać, jak wyszedł i jak życie zweryfikowało podjęte wówczas decyzje. Tak, właśnie byliście świadkami, jak zracjonalizowałam sobie trwającą 36 miesięcy prokrastynację. Nie ma dla mnie lekarstwa, to oficjalne.